هزینه‌های مشترك؛ مدیران و مالكان
هزینه‌های مشترك را باید پرداخت، قانون نیز هیچ عذر و بهانه‌ای را برای امتناع از پرداخت این هزینه‌ها نمی‌پذیرد، اما در آپارتمان‌ها این موضوع نیز گاهی موجب ایجاد تنش و اختلاف می‌شود. این هزینه‌های مشترك از یك آپارتمان به آپارتمان دیگر نیز متغیر است به طوری كه بعضی ساختمان‌ها تنها قبوض مشترك و هزینه نظافت راه‌پله‌ها را دارند و بعضی آپارتمان‌ها هزینه‌هایی چون هزینه‌های چاه آب، پمپ، منبع آب، مركز حرارت و تهویه، رختشویخانه، تابلوهای برق، كنترل‌ها، تلفن مركزی، انبار عمومی ساختمان، اتاق سرایدار، آسانسور، چاه‌های فاضلاب، گذرگاه‌های شوت‌زباله، زنگ اخبار و شیرهای آتش‌نشانی.
 
 
اما امكانات مشترك یك ساختمان هر اندازه كه باشد تفاوتی در نحوه پرداخت و لزوم آن ندارد بلكه فقط باید از قبل وظیفه مالكان، مستاجران و مدیر ساختمان معین شده باشد.
 

به این ترتیب اگر در قرارداد اجاره، پرداخت هزینه‌های مشترك بر عهده مالك باشد و مالك از پرداخت آن خودداری كند، مستاجر می‌تواند از محل اجاره‌بها هزینه‌ها را بپردازد و اگر در قرارداد این هزینه‌ها بر عهده مستاجر باشد، مدیر ساختمان از او مطالبه می‌كند و در صورت خودداری به مالك اصلی رجوع می‌كند.
 
 
پس در بحث هزینه‌های مشترك آپارتمان‌ها و این كه بر چه مبنایی تعیین می‌شوند و آیا قابل اعتراض هستند، گفته می‌شود تعیین نحوه محاسبه هزینه‌های مشترك قبل از هر چیز به اراده و تصمیم اهالی ساختمان برمی‌گردد كه می‌توانند آن را به هر نحوی تعیین كنند، اما اگر ساكنان روش خاصی برای این كار تعیین نكرده‌اند تعیین سهم هر یك از مالكان و استفاده‌كنندگان از هزینه‌های مشترك به 2 روش انجام می‌شود:
 
 

نكته: برای پرداخت سهم هر واحد از مبلغ قبوض مشترك باید مساحت هر واحد ملاك قرار بگیرد به طوری كه اگر مساحت یك واحد در آپارتمان 2 برابر مساحت سایر واحدهاست مالك یا مستاجر واحد بزرگ‌تر باید 2 برابر سهم دیگران، هزینه آب و گاز را بپردازد.
 
 
در روش اول آن بخشی كه با مساحت زیربنای قسمت اختصاصی ارتباط دارد مثل آب، گاز، گازوئیل، آسفالت پشت بام و… به نسبت مساحت واحد به مجموع مساحت قسمت‌های اختصاصی ساختمان محاسبه می‌شود.
 
 در روش دوم سایر مخارجی كه ارتباطی به میزان مساحت زیربنا ندارد مثل هزینه‌های مربوط به سرایدار، نگهبان، متصدی آسانسور، هزینه نگهداری شوفاژخانه و تاسیسات، تزئینات قسمت‌های مشترك ساختمان، نظافت محوطه و… به طور مساوی محاسبه می‌شود. اما در هر صورت اگر هر یك از واحدها در مورد سهمیه یا میزان هزینه مربوط به سهم خود معترض باشند می‌توانند به مدیر ساختمان مراجعه و تقاضای رسیدگی كنند و در صورت رد اعتراض یا ترتیب اثر ندادن به اعتراض به دادگستری مراجعه كنند.
 
 
در این میان عده‌ای این سوال را می‌پرسند كه اگر مالك یا مستاجری از پرداخت هزینه‌های مشترك ساختمان امتناع كرد مدیر تا چه حدی اختیار دارد و آیا می‌تواند آب، برق یا گاز و… این واحدها را قطع كند؟
 
كه قانون امور املاك و عقد اجاره پاسخ می‌دهد در صورت خودداری مالك یا مستاجر از پرداخت سهم خود در گام نخست باید مراتب را به وسیله اظهارنامه با ذكر مبلغ بدهی و صورت ریز آن به این فرد ابلاغ و هزینه‌ها را مطالبه كند.
 
 اما اگر ظرف مدت 10 روز از تاریخ ابلاغ اظهارنامه بدهی پرداخت نشد مدیر می‌تواند از دادن خدمات مشترك مثل شوفاژ، تهویه مطبوع، آب گرم و… خودداری كند
 
اما اگر این كار امكانپذیر نباشد مثلا هر یك از مالكان كنتور آب مستقل داشته یا آب گرم و مخزن مستقل داشته باشند یا قطع آن خدمات در فرد خاطی اثرگذار نباشد، مدیر می‌تواند به دادگاه شكایت كند. دادگاه به چنین شكایاتی خارج از نوبت رسیدگی می‌كند و واحد بدهكار را از دریافت خدمات دولتی كه به مجموعه ارائه می‌شود، محروم می‌كند و تا 2 برابر مبلغ بدهی، این فرد را جریمه خواهد كرد. البته مالك یا مستاجر هم حق دارد به نظر مدیر ساختمان و هزینه‌های او معترض شود و ظرف مدت 10 روز از تاریخ اظهارنامه به دادگاه شكایت كند.
 
 
 
مدیر ساختمان تا چه حدی اختیار دارد؟
مدیران بعضی آپارتمان‌ها خیلی منفعلانه با موضوعات ساختمان برخورد می‌كنند و درست مثل این‌كه باری اضافه به اجبار روی دوششان گذاشته شده باشد، از سر و سامان دادن به اوضاع طفره می‌روند.
 
در مقابل عده‌ای نیز اوضاع را بسیار سختگیرانه پیگیری می‌كنند و در این میان برخی هم بیشتر از حدود اختیارات قانونی‌شان تصمیم‌گیری می‌كنند، ولی وقتی فردی به عنوان مدیر یك ساختمان انتخاب می‌شود، به صورت خودكار وظایفی برعهده‌اش قرار می‌گیرد كه نه باید نسبت به آنها بی‌اعتنا باشد و نه می‌تواند بیشتر از حد حیطه وظایفش عمل كند.
 
 
معاونت آموزش و تحقیقات قوه قضاییه توضیح می‌دهد مدیر آپارتمان، مسوول حفظ و اداره ساختمان است و تصمیم‌های مجمع عمومی را اجرا می‌كند. مدیر برای مدت 2 سال انتخاب می‌شود كه ممكن است مجمع او را برای سال‌های بعد هم انتخاب كند. مجمع عمومی علاوه بر تعیین هیات مدیره، یك خزانه‌دار نیز انتخاب می‌كند كه نسبت به تنظیم هزینه و درآمد و گزارش به مجمع اقدام می‌كند.
 
 

هیات مدیره موظف است تمام ساختمان‌ را در مقابل آتش‌سوزی بیمه كند و هزینه بیمه را بین شركا تقسیم كند، چون در صورت بیمه نكردن ساختمان، هنگام بروز آتش‌سوزی هیأت مدیره مسوول جبران خسارت‌ها خواهد بود.

عواقب مالی کشیدن سیگار خیلی بیشتر از پولی است که صرف خرید یک پاکت سیگار می کنید. افراد سیگاری هزینه خیلی بیشتری را صرف بیمه می کنند. پول زیادی را هم برای هزینه فروش مجدد ماشین و خانه شان می پردازند. هزینه اضافی را هم باید برای خشکشویی و دندانپزشکی خرچ کنند. در طولانی مدت، پول کمتری درمی آورند و از مستمری بازنشستگی و حق بیمه هم چیز زیادی نمی گیرند.

درواقع، سیگاری بودن نه تنها به این معنی است که جایی استخدامتان نمی کنند، بلکه به خاطر آن ممکن است از کارتان اخراج هم بشوید. کمپانی ویکو در میشیگان، بعد ازاینکه اعلام کرد دیگر افراد سیگاری را استخدام نمی کند، چهار نفر از کارمندان خود را که از دادن آزمایش نیکوتین (برای تشخیص سیگاری بودن یا نبودن) امتناع کردند، از کار اخراج کرد. این شرکت به همین هم بسنده نکرد، و شروع به آزمایش همسران کارمندانش هم نمود و از آنها که سیگاری تشخیص داده می شدند را ماهانه 80 دلار جریمه می کرد.

به طور کل، براساس تحقیقاتی که به تازگی انجام گرفته، %5 از کارفرمایان ترجیح می دهند کارمندانی را استخدام کنند که سیگاری نباشند و %1 از آنها به هیچ وجه افراد سیگاری را استخدام نمی کنند. در زیر به برخی از نمونه های آن اشاره می کنیم:

• دانشگاه کالامازو در میشیگان، از استخدام افراد سیگاری بعنوان کارمندان تمام وقت خود، خودداری کرد.
• شرکت هواپیمایی آلاسکا، در ایالت واشنگتن، قبل از استخدام کارمندان خود از آنها تست نیکوتین می گیرد.
• اداره بهداشت استان تاکوما پیرس در برگه قرارداد استخدام خود، از کارمندان سوگندنامه عدم اعتیاد به سیگار گرفته می شود.
• اتحاد اقیانوس آرام نیز افراد سیگاری را استخدام نمی کند.

طبق همان آمار مشخص شد که %5 از کمپانی ها افراد سیگاری را بیشتر به خاطر حق بیمه مراقبت های بهداشتی و سلامتی جریمه می کند. هزینه ها با چک حقوقتان خاتمه نمی یابد. آمار به دست آمده نشان می دهد که افراد سیگاری چیزی درحدود 97.6 بیلیون دلار بابت تلف شدن بازدهی برای اقتصاد هزینه در بردارند.

این عدد مبتنی بر از دست رفتن سالهای کار به خاطر مرگ های زودرس می باشد.

طبق این آمار، بقیه 96.7 بیلیون دلار برای مراقبت های عمومی و بهداشتی مربوط صرف می شود و هر خانوار امریکایی  باید سالانه 630 دلار برای سیگار کشیدن مالیات بدهد.

تاثیر مالی فردی

هزینه یک پاکت سیگار به طور متوسط 4.49 دلار به همراه مالیات آن می باشد. بااستفاده از این رقم، فرد سیگاری که روزانه یک پاکت سیگار می کشد، باید هفته ای 31.43 دلار و در سال 1،635 دلار برای خرید سیگار هزینه کند؛ درحالیکه می توان این پول را صرف یک مسافرت عالی با خانواده کرد یا وضعیت زندگی و خورد و خوراک را تا حد زیادی بهبود داد. فرد چهل ساله ای که دست از کار کشیده اگر بخواهد سرمایه خود را جایی بگذارد و سالانه %9 سود بگیرد، تا سن 70 سالگی 250،000 دلار سود خواهد برد.

فقط خودتان می دانید که چقدر هزینه می کنید و چند وقت یکبار هزینه می کنید. کمی حساب سالانه خود را بررسی کنید و ببینید تا دهه های آتی چه بلایی سر سرمایه تان خواهد آمد.

یکی از محل هایی که اکثر سیگاری ها برای کشیدن سیگار در آن راحت هستند، اتومبیلشان است. اما همین اتومبیل اگر مداوماً مراقبت و شستشو نشود، بعد از مدت کوتاهی به یک جاسیگاری تمام عیار تبدیل خواهد شد که از در و دیوار آن دوده می ریزد. دیگر جای سوختگی های ایجاد شده به خاطر خاکستر سیگار جای خود دارد.درحالیکه می توانند هزینه صرف شده بابت این خسارت ها را صرف خرید اتومبیلی بهتر کنند.

این مسئله برای خانه هم صادق است فقط مقیاس آن بزرگتر می شود. خانه های افراد سیگاری معمولاً به رنگ کردن مجدد به طور پیوسته و تمیز کردن و نظافت بیشتر نیاز دارد. طبق آمار رنگ کردن یک نشیمن متوسط، یک اتاق غذاخوری، و دو اتاق خواب چیزی درحدود 2100 دلار هزینه در بر دارد. نظافت پارکت یا سنگ کف هر متر مربع 28 سنت هزینه دارد و یک خانه دو خوابه متوسط چیزی درحدود 1000 مترمکعب سنگفرش دارد که به طور می شود 280 دلار. 55 دلار دیگر هم برای تمیز کردن و شستشوی مبلمان و 25 دلار هم برای شستشوی صندلی های میز غذاخوری به آن اضافه کنید و ببینید هزینه نهایی چقدر خواهد شد.

بیمه گر ها سبک و سنگین می کنند و راضی نیستند

طبق تحقیقاتی که انجام دادیم، ملاحظه کردیم که در یک بیمه عمر 20 ساله برای یک فرد 44 ساله سالم، هزینه قابل پرداخت بابت حق بیمه سالانه 570 دلار می باشد. اما برای فرد سیگاری که روزانه یک پاکت سیگار می کشد، این هزینه تا سقف 4250 دلار در سال بالا می رود.

این اختلاف در بیمه سلامتی به این اندازه فاحش نیست. طبق سایت eHealthInsurance.com، حق بیمه پرداختی با فرانشیز بیمه 1500 دلار، برای یک مرد 22 ساله سالم 239 دلار است. همین حق بیمه برای فرد سیگاری ماهانه 276 دلار می شد. یعنی این فرد در سال باید 444 دلار بیشتر بپردازد.

خیلی از دولت های ایالتی نیز کارمندان استخدامی خود را درصورت سیگاری بودن بیشتر برای بیمه سلامتی جریمه می کنند.

طبق ACLU، اکثریت ایالت های امریکا، قانون خاصی برای تفاوت قائل شدن بین کارمندان سیگاری و غیرسیگاری از لحاظ حق بیمه وجود ندارد. اما 31 ایالت قوانینی دارند که از افراد سیگاری حمایت می کند، از جمله کلورادو و داکوتای شمالی که چنین تمایزاتی را ممنوع کرده است.

برای بیمه خانه نیز، شرکت های بیمه به افراد غیرسیگاری %10 تخفیف می دهند. نظر بیمه گر ها در این رابطه چیست؟ سیگاری ها خانه را به آتش می کشند.

متداول ترین بیمه های خانه ، برحسب محل قرارگیری آن، چیزی درحدود 450 تا 1350 دلار در سال است که با در نظر گرفتن %10 تخفیف افراد معمولی می توانند حداقل 45 دلار پس انداز کنند.

براساس تحقیق انجام گرفته توسط اسلوان و همکارانش، تاثیرات سیگار بر هزینه امنیت اجتماعی در طول زندگی، برای یک زن سیگاری 24 ساله 1519 دلار و برای یک مرد سیگاری 24 ساله 6542 دلار می باشد. این پول به سازمان امنیت اجتماعی پرداخت می شود اما هیچوقت جمع آوری نمی شود چون فرد ذینفع معمولاً به خاطر یک بیماری وابسته به سیگار، فوت می کند.

حفظ ظاهر

تحقیقات بیشماری نشان یم دهد که افراد سیگاری %4 تا %11 کمتر از افراد عادی درآمد دارند. البته سیگار کشیدن فقط با پایین آمدن بازدهی کاری و وضعیت سلامتی هزینه در بر ندارد. محققان دریافته اند که افراد سیگاری نسبت به افراد عادی جذابیت کمتری دارند و کمتر در زندگی موفق هستند.

بوی بد دهان، زرد شدن دندان ها و بوی بد لباسها فقط چند نمونه از عوارض جانبی سیگار بر ظاهر اشخاص است که اصلاح همه آنها محتاج صرف هزینه است.

حتی خرید یک بسته آدامس چیزی درحدود 50 دلار در سال به هزینه های شما اضافه می کند. رفتن به دندانپزشک برای جرم گیری و سفید کردن دندانها با این هزینه های گزاف دندانپزشکی که دیگر جای خود دارد.

قبض های خشکشوییتان هم به مراتب بالا تر می رود. مطمئناً لباسی را که افراد عادی یکبار درماه برای خشکشویی می دهند شما محبورید دفعات بیشتری بدهید و همین هزینه های ماهانه و سالانه شما را بالا می برد